دانشکده فنی و مهندسی- نمایش
دفاعیه کارشناسی ارشد (محیط زیست) حذف آلاینده نوظهور دارویی از محلول آبی با استفاده از جاذب سنتزی دندریمر نانوسیلیکاژل

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: 1403/6/24 | 
دانشجو: خانم علی مددی مهناز
استاد راهنما: دکتر محمد دلنواز
زمان: ۲۴ شهریور ماه ۱۴۰۳ ساعت: ۱۰:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
چکیده:
با افزایش جمعیت و پیشرفت صنایع مختلف، آلاینده‌های شیمیایی   متنوعی به منابع آبی وارد شده­اند که تصفیه موثر و مناسب این نوع از آلاینده­ها، کمک شایانی به حفظ محیط­زیست و ارتقا سلامت انسان­ها و سایر موجودات زنده خواهد کرد. دسته ای از آلاینده­های محیط­های آبی که یا در گذشته از نظر توزیع و غلظت به اندازه قابل توجهی وجود نداشته و یا به تازگی شناسایی شده­اند ولی تاثیرات نامطلوبی بر سلامت موجودات و محیط زیست دارند، آلاینده­های نوظهور نامیده می­شوند. وجود آلاینده‌های دارویی نوظهور حتی در غلظت­های اندک در آب‌های سطحی و زیرزمینی باعث ایجاد تهدیدی جدی برای جان انسان‌ها و موجودات دریایی شده است. از این رو یافتن روش­های به صرفه اقتصادی در تصفیه این نوع از آلایند­ه­ها از منابع آبی امری ضروری به نظر می­رسد. دسته­ای از این آلاینده­های نوظهور ترکیبات دارویی همچون آنتی­بیوتیک­ها می­باشند. در تحقیق پیش رو، روشی کاربردی و اقتصادی برای سنتز دندریمر نانوسیلیکاژل، جهت جذب آلاینده نوظهور دارویی ریفامپین ارائه شده ­است. در این روش با استفاده از فرایند دندریمره کردن یا درختسان­سازی، هسته نانوسیلیکاژل توسط گروه­های عاملی شاخه­دار گشته و نانوجاذبی نوین تولید شده ­است که دوستدار محیط زیست و مقرون­­به­صرفه قلمداد می­­گردد. این نانوجاذب علاوه بر به دام انداختن ذرات آلاینده در میان شاخه­های خود، توانایی برقراری پیوندهای هیدروژنی و واندروالسی با مولکول های آنتی­بیوتیک­ را دارا می­باشد. در این پژوهش مورفولوژی و ساختار جاذب سنتزی توسط آنالیزهای FESEM، EDX، TGA، XRD و FTIR شناسایی گشت. همچنین میزان جذب ریفامپین در شرایط متغیر آزمایشگاهی از جمله دما، زمان ماند و pH بررسی شد. نتایج آنالیزها نشان داد که نانوذرات سنتزشده قطر متوسط ۴۷ نانومتر و ساختار همگن و مشبک دارند و گروه­های عاملی دلخواه در میان عناصر سازنده نانوجاذب یافت شده ­است. این نوع ساختار مشبک همچون یک توری در به دام انداختن ذرات آلاینده دارویی عمل می­کند. همچنین به دلیل وجود گروه­های عاملی OH در ساختار آنتی­بیوتیک و برقراری پیوند هیدروژنی و واندروالسی با نانوجاذب، عمل جذب به خوبی صورت می­پذیرد. در بررسی پارامترهای موثر در جذب و نیز بهینه­سازی این فاکتورها، مشخص شد که میزان جذب ماکزیمم در دمای ۵۷/۳۸ درجه سانتی­گراد، زمان ماند ۲۰ دقیقه و pH معادل ۵ به میزان %۸۵ حذف آلاینده، رخ داده­ است. بررسی ایزوترم آزمایش نشان داد که مدل پیشنهادی لانگمویر در میان چهار مدل لانگمویر، دوبینین رادکویچ، تمکین و فروندلیچ با مقدار ۹۹۴۱/۰   R۲=بهترین مطابقت را با شرایط آزمایشگاهی در جذب دارد و میزان ماکزیمم ظرفیت جذب   mg/g۱۳۱می­باشد. بنابراین جذب از نوع تک­لایه و همگن می­باشد. همچنین مطالعات سینتیکی آزمایش نیز نشان داد که مدل سینتیکی شبه درجه دوم، با ۹۹۷۷/۰ R۲=فرایند جذب ریفامپین را به­ خوبی توصیف می­کند. این امر نشان می­دهد که جذب از نوع شیمیایی بوده ­است. در آزمایش احیا و واجذب، نانوجاذب در ده سیکل متوالی به­وسیله متانول شست­و­شو داده­ شد و نتایج آزمایش نشان داد که درصد جذب آلاینده تا حدود %۶۰ در انتهای ده سیکل بوده و این مقدار بیانگر عملکرد مناسب نانوجاذب دندریمری نانوسیلیکاژل در واجذب می­باشد. بنابراین می­توان گفت نانوجاذب دندریمری نانوسلیکاژل به عنوان جاذبی با عملکرد بالا، دوستدار محیط­زیست و قابل بازیافت، پتانسیل بالایی در توسعه تصفیه آب و فاضلاب دارد.
نشانی مطلب در وبگاه دانشکده فنی و مهندسی:
http://khu.ac.ir/find-60.9760.76977.fa.html
برگشت به اصل مطلب