دانشجو: آقای مبینی دانیال
استاد راهنما: دکتر علی قنبری
زمان: ۱۹ شهریور ماه ۱۴۰۳ ساعت: ۰۹:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
چکیده: در تحقیق حاضر به بررسی رفتار شیارافتادگی نخالههای ساختمانی و مصالح دیگری چون شن بد دانهبندیشده و ماسه خوب دانهبندیشده، در حالت تسلیح و بدون تسلیح تحت بار چرخ پرداخته شده است. آزمایشها تماماً صحرایی بوده و مدل فیزیکی دارای ابعاد ۱ در ۱ متر و ارتفاع ۷/۰ متر است. جهت بارگذاری چرخ از خودرو تیبا هاچ بک استفاده شد است. بارگذاری چرخ با عبور خودرو بر روی مدل فیزیکی به صورت رفت و برگشتی بوده، که جریان ترافیک یا راه دو طرفه را شبیه سازی می کند. میزان شیارافتادگی در سیکل های ۲، ۴، ۱۰، ۲۰، ۳۰، ۵۰، ۸۰ و ۱۰۰ توسط قاب آلومینیومی و متر لیزری که بر روی قاب قرار می گیرد، اندازهگیری شده است و در نهایت نمودار های شیارافتادگی در برابر تعداد عبور خودرو از روی مدل فیزیکی رسم شده و مقایسه شده اند. بر اساس نتایج بدست آمده ژئوسل نقش بسزایی در کاهش شیارافتادگی ایفا کرده است. به طوری که در مدل فیزیکی مسلح نشده با بستر ماسه خوب دانهبندیشده و رویه شن بد دانهبندیشده ۳۸ میلیمتر شیارافتادگی بوجود آمد که بیشترین مقدار شیارافتادگی در بین مدل های فیزیکی است. با این حال هنگامی که در مدل های فیزیکی از ژئوسل استفاده شد، شیارافتادگی از ۴ تا ۲۹ درصد کاهش پیدا کرد. استفاده از نخالههای ساختمانی در خاک بستر مدلها بدلیل وجود تیز گوشگی مصالحی چون بتن خرد شده، آجر و سرامیک زاویه اصطکاک داخلی را افزایش داده و سبب کاهش ۳۵ تا ۴۱ درصدی شیارافتادگی شد. هنگامی که در مدل فیزیکی از بستر با نخاله ساختمانی و همچنین مسلح کننده به صورت همزمان استفاده شد، شیارافتادگی ۱۱ میلیمتر که کمترین میزان شیارافتادگی در بین مدل های فیزیکی بود، ثبت شد. در مورد خاک رویه نیز ماسه خوب دانهبندیشده عملکرد بهتری از شن بد دانهبندیشده در شیارافتادگی و بالاآمدگی داشت، که آن هم بدلیل بد دانهبندی بودن و گرد گوشه بودن و همچنین فرار ذرات درشت شن به کناره چرخ خودرو است.
|