دانشجو: آقای علی بهی زاد
استاد راهنما: دکتر غلامرضا نوری
زمان: ۲۹ شهریور ماه ۱۴۰۴ ساعت: ۰۹:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
چکیده:یکی از اهداف اصلی در طراحی لرزهای سازهها، کاهش خسارتهای وارد بر اجزای اصلی و غیرسازهای از طریق کنترل تغییرمکان نسبی طبقات و شتاب سازه است. جداسازهای لرزهای به عنوان یکی از روشهای مؤثر در این زمینه مطرح شدهاند که با افزایش دوره تناوب سازه، موجب کاهش برش پایه و بهبود عملکرد لرزهای میشوند. در میان انواع جداسازها، جداساز اصطکاک متغیر (VFPB) به دلیل قابلیت سازگاری با شرایط مختلف لرزهای و بهویژه زلزلههای حوزه نزدیک، عملکرد مطلوبی از خود نشان داده است. از سوی دیگر، میراگرهای اصطکاکی دورانی به دلیل سادگی، هزینه کم، عدم نیاز به نگهداری مستمر و ظرفیت بالای اتلاف انرژی، ابزاری مناسب برای ارتقای ایمنی و پایداری سازهها به شمار میروند. با توجه به مزایای هر یک از این سیستمها و وجود محدودیتهای ذاتی در کاربرد منفرد آنها، ترکیب جداساز اصطکاک متغیر با میراگر اصطکاکی دورانی V-shape میتواند راهکاری کارآمد برای کاهش همزمان تغییرمکانها و شتابهای لرزهای باشد. هدف این پژوهش، مدلسازی عددی و تحلیل غیرخطی یک سازه مجهز به این سیستم ترکیبی تحت شتابنگاشتهای حوزه نزدیک و دور است تا ضمن بررسی تأثیر پارامترهای مختلف برعملکرد لرزهای، امکانسنجی و مزایای استفاده از این ترکیب در مقایسه با سایر روشها ارزیابی گردد. نتایج این تحقیق میتواند در توسعه معیارهای نوین طراحی لرزهای و بهبود ایمنی و پایداری سازهها در برابر زلزله نقش مؤثری ایفا کند.
|