دانشجو: آقای محمد قیطاسی
استاد راهنما: دکتر پیمان همامی
استاد راهنما: دکتر سید حسین حسیی لوا سانی
زمان: ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ ساعت: ۰۸:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
چکیده:
زلزله یکی از مخربترین بلایای طبیعی است که در مناطق لرزهخیز مانند ایران، با وجود گسلهای فعال متعدد و تاریخچه تلخ حوادثی چون زلزلههای بم و کرمانشاه، همواره تهدیدی جدی برای سازهها به شمار میرود. روشهای سنتی کنترل لرزهای عمدتاً بر افزایش سختی و مقاومت متکی هستند؛ اما اغلب منجر به آسیبهای گسترده به اجزای سازهای و غیرسازهای میشوند و انرژی زلزله را بهطور کامل مستهلک نمیکنند. در این میان، سیستمهای کنترل غیرفعال مانند جداسازهای پایه و میراگرهای جرمی راهکارهای نوینی ارائه میدهند. تحقیقات پیشین عمدتاً بر کاربرد تکسیستمی تمرکز داشتهاند و مطالعات محدودی به بررسی همافزایی همزمان جداساز پاندولی سهقوسی و میراگر جرمی پرداختهاند. ضرورت تحقیق بر ترکیبی همزمان این سیستمها، بهویژه برای سازههای ایرانی با ارتفاع متوسط، ناشی از نیاز به دستیابی به کاهش حداکثری پاسخ لرزهای و افزایش ایمنی بدون هزینههای گزاف است.
پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد لرزهای سیستم کنترل ترکیبی همزمان جداساز پاندولی سهقوسی و میراگر جرمی تنظیمشونده انجام شد. سه سازهی ?، ?? و ?? طبقه در چهار حالت مختلف (بدون کنترل، مجهز به TFPS ، مجهز به TMD ، و مجهز به سیستم ترکیبی TFPS + TMD) مدلسازی و تحت تحلیل غیرخطی تاریخچه زمانی با مجموعهای از ?? رکورد زلزله بررسی گردیدند. پارامترهای کلیدی ارزیابی شامل تغییرمکان جانبی نسبی طبقات، شتاب مطلق طبقات و برش پایه بودند.
نتایج نشان داد که سیستم ترکیبی در تمامی ارتفاعها و شدتهای زلزله بیشترین کاهش پاسخ لرزهای را ایجاد کرده است. این بهبود بهویژه در زلزلههای قوی مشهودتر بود و نشاندهنده همافزایی مؤثر دو سیستم است: جداساز با افزایش دوره تناوب و ایزوله انرژی، و میراگر با جذب انرژی مدهای بالاتر. نتایج تأیید میکند که این ترکیب راهکاری نوین برای کاهش پاسخ لرزهای سازهها در مناطق پرخطر است.
واژههای کلیدی: کنترل لرزهای، جداساز پاندولی سهقوسی، میراگر جرمی تنظیمشونده، سیستم ترکیبی، تحلیل غیرخطی تاریخچه زمانی.
|