دانشجو: آقای کامران سلطانلو
استاد راهنما: دکتر غلامحسین توکلی مهرجردی
زمان: ۳۱ شهریور ماه ۱۴۰۴ ساعت: ۱۱:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
چکیده:
این پژوهش به بررسی تأثیر فرسایش زمانی ژئوتکستایل زیستتخریبپذیر مبتنی بر کتان (مدل ۴۲۸، شرکت TESTFABRICS, INC) بر ظرفیت باربری پیهای سطحی در دو محیط خاکی (ماسه ژئوتکنیکی و کمپوست) پرداخته است. آزمایشهای بارگذاری صفحهای (PLT) با جعبه ۶۰×۷۰×۲۳ سانتیمتر و فونداسیون ۲۰×۱۰×۳ سانتیمتر، و تستهای یونیورسال کششی (UTM) در دورههای زمانی ۰، ۳، ۵، ۷، و ۹ روز انجام شدند. شرایط آزمایش شامل دمای ۲۸ درجه سانتیگراد، رطوبت خاک ۶۰%، و خاک ماسه با وزن مخصوص ۱۸۰۸ کیلوگرم بر مترمکعب در. تراکم ۶۰% بود. نتایج نشان داد که ژئوتکستایل کتان در روزهای اولیه (۳-۵ روز) ظرفیت باربری را به طور قابلتوجهی افزایش میدهد، با نسبت ظرفیت باربری (BCR) برابر ۲/۲۴ در ماسه و ۲/۱۱ در کمپوست. بااین حال، تخریب زیستی در خاک کمپوست سریعتر بود و منجر به کاهش ۹۱% مقاومت کششی و ۱۸/۴۸% وزن در روز ۹ شد، در مقایسه با ۶۷% و ۶/۵۵% در ماسه. تحلیل همبستگی پیرسون کاهش وزن را بهعنوان شاخصی قابل اعتماد برای پیشبینی BCR (r = -۰/۷۵ در ماسه، r = -۰/۶۵ در کمپوست) تأیید کرد.فرآیند تخریب در چهار فاز (تخریب اولیه، پایداری موقت، شکست ساختاری، و تخریب نهایی) رخ داد، که نشاندهنده بهینهترین عملکرد تقویتی در فاز دوم است. این یافتهها کاربرد ژئوتکستایل کتان را برای پروژههای موقت (۳-۵ روز) مانند زیرسازی جادهها و تثبیت شیب تأیید میکنند، اما محدودیتهایی برای کاربردهای بلندمدت در خاکهای آلی دارند.
|