دفاعیه کارشناسی ارشد (مهندسی عمران- راه و ترابری) ارزیابی محتوای سیاست های ملی بهبود ایمنی راه در ایران منطبق بر سیاست های ایمنی راه ملل متحد
| تاریخ ارسال: 1403/11/28 |
دانشجو: آقای خان محمدی محمد
استاد راهنما: دکتر محسن فلاح زواره
زمان: ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۳ ساعت: ۰۹:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
استاد راهنما: دکتر محسن فلاح زواره
زمان: ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۳ ساعت: ۰۹:۳۰
مکان: دانشکده فنی و مهندسی کلاس ۲۰۳
چکیده:مطابق گزارشهای مستمر سازمان جهانی بهداشت، مرگ و جراحت ناشی از ترافیک جادهای همچنان یک چالش بزرگ و مانع توسعه در سطح جهانی است. به استناد گزارش سال ۲۰۲۳ این سازمان، میزان مرگ و میر ناشی از تصادفات ترافیک جادهای در ایران ۲۰/۶ نفر در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر است که بالاتر از میانگین جهانی (۱۵ نفر در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر) میباشد. دهه اول اقدام (۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰) و دهه دوم اقدام (۲۰۲۱ تا ۲۰۳۰) برای ارتقای ایمنی راه، مبتنی بر ۵ رکن اصلی مدیریت ایمنی راه، راهها و تحرک ایمنتر، وسایل نقلیه ایمنتر، کاربران راه ایمنتر، پاسخ پس از تصادف، یک ابتکار جهانی است که با تصویب قعطنامهها در مجمع عمومی توسط سازمان ملل متحد برای کاهش چشمگیر تلفات جادهای در سراسر جهان راهاندازی شده است. هدف اصلی دهه اول اقدام، تثبیت و کاهش ۵۰ درصدی تلفات جادهای بود؛ هدف اصلی دهه دوم اقدم، تثبیت دستاوردهای دهه اول، کاهش حداقل ۵۰? از مرگ و میرهای ناشی از ترافیک جادهای و رسیدن به اهداف توسعه پایدار و گسترش ایمنی راهها به همه کشورها میباشد. جهت موفقیت در دهه دوم اقدام، بایستی هدف گذاری صحیح در هر کشور مطابق با ملزومات این دهه و راهبردهای سازمان ملل متحد صورت پذیرد و برنامهریزی دقیق برای رسیدن به آن اهداف انجام شود. مطابق آمارهای موجود در رابطه با وضعیت فعلی ایمنی راه ایران، این فرضیه مطرح شد که بین عملکرد نهاد راهبر ایران به عنوان متولی بهبود ایمنی راه، با سیاستهای استاندارد جهانی سازمان ملل در زمینه ایمنی راه تطابق کاملی وجود ندارد. بنابراین، مطالعه وضعیت فعلی ایمنی راه کشور و تعیین میزان تطابق مصوبات کمیسیون ایمنی راههای ایران با سیاستهای ایمنی راه سازمان ملل در جهت مشخص شدن شکافها (گَپها) بین عملکرد این دو نهاد ضرورت دارد. بررسی این مسئله در این پژوهش، با دو رویکرد گذشتهنگر با هدف ارزیابی "میزان تطابق عملکرد نهاد راهبر ایمنی راه در کشور با سیاستهای ایمنی راه سازمان ملل متحد" از طریق تکنیک تحلیل محتوا و روش ارائه شده Mark King و رویکرد آیندهنگر با هدف "بررسی ملزومات دستیابی ایران به اهداف دهه دوم اقدام (۲۰۳۰-۲۰۲۱) برای ایمنی راه" از طریق ارزیابی وضعیت سطح بلوغ ایمنی راه ایران توسط مدل ADB و تجزیه و تحلیل ماتریس برنامهریزی SWOT انجام گردید و در نهایت، نقاط قوت، نقاط ضعف، تهدیدها و فرصتهای موجود در فضای ایمنی راه ایران برای هر یک از ارکان اصلی ایمنی راه مشخص شد. نتایج این پژوهش با اثبات فرضیه تحقیق، نشان داد که ایران نسبت به دو دهه گذشته موفقیتهای مختصری در زمینه بهبود ایمنی راهها داشته است؛ اما تطابق کاملی بین مصوبات کمیسیون ایران با سیاستهای سازمان ملل وجود ندارد؛ که با توجه به رویکرد فعلی ایران دستیابی به اهداف دهه دوم اقدام در این وضعیت ناممکن است. این عدم تطابق و هماهنگی، به ضرورت بازنگری در چارچوبهای سیاستگذاری و سیستم مدیریت ایمنی راه در ایران و همراستاسازی آنها با سیاستهای استاندارد سازمان ملل متحد در زمینه ایمنی راه اشاره دارد
مطالب مشابه
دفعات مشاهده: 46 بار |
دفعات چاپ: 18 بار |
دفعات ارسال به دیگران: 0 بار |
0 نظر